1- دانشگاه محقق اردبیلی
2- دانشگاه محقق اردبیلی ، gholizad@uma.ac.ir
چکیده: (788 مشاهده)
ایجاد آسیب در سازه طی دوران بهرهبرداری همیشه محتمل است ازاینرو بحث پایش سلامت سازههای مهم بهمنظور کنترل و مدیریت بهرهبرداری ایمن طی سالهای اخیر موردتوجه قرارگرفته است. فرآیند شناسایی و پایش سیستمهای سازهای از طریق روشهای مختلفی امکان پذیر بوده و استخراج مشخصههای ذاتی سازههای هدف به منظور تشخیص آسیبهای احتمالی از مبانی روشهای مذکور است. روش زیرفضای تصادفی از جمله روشهای شناسایی است که با استفاده از دادههای ثبت شده از پاسخ سیستم بوسیله نصب حسگر و با فرض وجود نویزهای اندازهگیری در دادهها، مشخصههای سازه را ارائه میدهد. با توجه به محدودیت در تعداد حسگرهای قابل نصب به منظور پایش سازههای واقعی، استفاده از روش زیرفضای تصادفی مبتنی بر دادههای مرجع این امکان را فرآهم خواهد آورد که با استفاده از تعداد حسگرهای محدود، سازهی مورد بررسی شناسایی شده و در صورت وجود آسیب، محل وقوع آن توسط بهرهگیری از روشهای متداول موجود قابل تشخیص باشد. طی پژوهش حاضر پس از مدلسازی اجزای محدود و تحلیل دینامیکی چند نمونه سازهی هدف با فرض نصب تعداد محدود حسگر، نتایج حاصل از خروجی روش زیرفضای تصادفی مبتنی بر دادههای مرجع مورد بهرهبرداری قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از تغییرات انرژی کرنشی مودال اعضا و رویکرد احتمالاتی، فرآیند تشخیص آسیب در اعضای آسیبدیدهی سازهی هدف بکار گرفته شده و کارایی روش پیشنهادی در قالب فرآیند مذکور مورد بحث قرارگرفته است. بر اساس نتایج حاصل شده از خروجی فرآیند پیشنهادی، اعضای آسیبدیده با دقت زیادی شناسایی شده و قابل تشخیص خواهند بود.
نوع مقاله:
پژوهشی اصیل (کامل) |
موضوع مقاله:
مهندسی عمران و سازه دریافت: 1401/8/19 | پذیرش: 1401/12/10 | انتشار: 1402/8/10