دوره 22، شماره 5 - ( 1401 )                   جلد 22 شماره 5 صفحات 171-153 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mashhadi N, Zahrai S M. Seismic Evaluation of Steel Structures with TMD using Incremental Dynamic Analysis (IDA). MCEJ 2022; 22 (5) :153-171
URL: http://mcej.modares.ac.ir/article-16-58922-fa.html
مشهدی نگین، زهرایی سید مهدی. ارزیابی لرزه‌ای سازه‌های فولادی مجهز به میراگر تنظیم‌شده جرمی با تحلیل دینامیکی فزاینده (IDA). مهندسی عمران مدرس. 1401; 22 (5) :153-171

URL: http://mcej.modares.ac.ir/article-16-58922-fa.html


1- دانشکده عمران دانشگاه تهران
2- استاد، دانشکده عمران دانشگاه تهران ، mzahrai@ut.ac.ir
چکیده:   (497 مشاهده)
امروزه کنترل غیرفعال  با معرفی روش‌های تجهیز سازه‌ها به میراگر تنظیم‌شده‌ی جرمی ، منجر به افزایش ظرفیت سازه و اتلاف انرژی ناشی از تحریک شده است. در این مقاله از روش تحلیل دینامیکی فزاینده  برای ارزیابی لرزه‌ای ساختمان‌های فولادی با ارتفاع متغیر 4، 8 و 12 طبقه استفاده شده است. منحنی‌های IDA و مشخصات آماری این منحنی‌ها (16% اول، 84% اول، میانه، میانگین) با گام‌های ثابت 0.1g  برای این سازه‌ها در دو حالت کنترل‌نشده و در حالت کنترل غیرفعال (با TMD دارای درصد‌های جرمی 5/0% و 1% در بام) ارائه شده اند. در واقع رویکرد آماری برای ارائه‌ی پارامتر‌های فرکانس و میرایی میراگر، باعث تمایز این مقاله در زمینه‌ی کنترل غیر‌فعال با استفاده از میراگر جرمی تکی شده است. همچنین برای در نظر گرفتن بدترین حالت احتمالی برای سازه‌ها و کاهش عدم قطعیت‌ در پاسخ سازه تحت زلزله‌های مختلف، در بررسی منحنی‌های شکنندگی  از تعداد ۲۲ رکورد زلزله‌های قوی FEMA-P695 استفاده شده است و برای پوشش عدم قطعیت در میراگر و سازه ناشی از تغییرات فرکانس و با توجه به مدل‌سازی غیرخطی سازه، براساس تحقیقات قبلی، خطای 10% در تنظیم فرکانس میراگر‌ها در نظر گرفته شده است. در ادامه، صحت‌سنجی رفتار خطی و غیرخطی مدل به کار رفته در این مقاله، به ترتیب با مقایسه‌ی نتایج مدل‌سازی در دو نرم‌افزار OpenSEES  و SAP2000 و مدل‌سازی سازه‌ی 40 طبقه مجهز به TMD، تحت اثر زلزله‌ی Kobe با بیشینه شتاب 0.83g، بررسی شده است.
نتایج نشان می‌دهند برای درصد جرمی معادل 1% برایTMD در بام سازه‌ها و با در نظر گرفتن 16% اول همه زلزله‌ها، بیشترین درصد بهبود جابه‌جایی نسبی بام مربوط به سازه‌ی 12 طبقه و برابر با 54/2% خواهد بود. همچنین می‌توان برای کاهش تلاش محاسباتی، میانه‌ی زلزله‌ها را در نظر گرفت و به درصد بهبود برابر با 61/1% رسید که در مقایسه با روش اول اعداد قابل قبولی را ارائه می‌دهد. علاوه بر این، درصد کاهش متوسط جابه‌جایی در بام در سازه‌های 4، 8، و 12 طبقه و در حالت‌های کنترل‌نشده، کنترل شده با TMD با درصد‌های جرمی 5/0% و 1% گزارش شده و بیشترین درصد کاهش متوسط پاسخ بام، مربوط به سازه‌ی 12 طبقه مجهز به TMD  با درصد جرمی 1%، برابر 47/3% است.
 
متن کامل [PDF 1009 kb]   (276 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل (کامل) | موضوع مقاله: مهندسی عمران و سازه
دریافت: 1400/11/2 | پذیرش: 1401/4/29 | انتشار: 1401/4/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.